Ustawa o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej zakazuje łączenia stanowiska asystenta rodziny ze stanowiskiem pracownika socjalnego. Ustawodawca, tworząc rozwiązania dotyczące asystenta rodziny, chciał przede wszystkim rozdzielić kwestię wypłaty świadczeń od działań wspierających rodzinę.

Ustawa nie reguluje kwestii dotyczących limitu rodzin zastępczych zawodowych, który powinien być obligatoryjnym elementem 3-letniego programu rozwoju pieczy. Ustawa nie określa ani minimum ani maksimum nowych rodzin zawodowych.

Ustawodawca wprowadził obowiązek potrącania przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych kwot wypłaconych za okres wsteczny rent i emerytur, w sytuacji gdy osoba uprawniona pobierała wcześniej zasiłek okresowy lub stały. Przepis art. 99 ww. ustawy wyłącza możliwość kumulowania świadczeń z 2 różnych systemów zabezpieczenia społecznego.

Zasadą panującą w pomocy społecznej jest przyznawanie świadczeń przede wszystkim bezzwrotnie. Ustawa ściśle wymienia sytuacje, gdy jednostka pomocy społecznej może żądać zwrotu części lub całości kosztu przyznanej i zrealizowanej pomocy.

Zakład opieki zdrowotnej nie został zobowiązany do zapewnienia transportu osoby do domu pomocy społecznej, a jedynie do zapewnienia podczas „doprowadzenia” tej osoby przez Policję, obecności osoby z personelu medycznego. Doprowadzenie przymusowe zarządzone przez sąd realizowane jest w trybie art. 40 ust. 2 w zw. z art. 46a ust. 3 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. ochronie zdrowia psychicznego, zwanej dalej u.z.p.